blog.fotogenia.info

Tak jak pisałem kilka dni temu - ostatni Macworld z udziałem Apple i bez udziału Jobsa to nie miejsca ani czas na wystrzałowe premiery. Zobaczyliśmy więc dwa absolutne pewniaki - zaktualizowane wersje pakietów iLifie oraz iWork oraz dwie drobne niespodzianki. Jedną ważną a drugą mniej ważną. Mniej ważną był 17-calowy MacBook, ważną natomiast definitywne odejście od deeremowania muzyki sprzedawanej przez iTunes. Niestety dla nas to wciąż tylko papierowa rewolucja - iTunes nie sprzedaje muzyki w Polsce i patrząc na nasze portfele, biurokrację i powszechny nadwiślański tumiwisizm długo jeszcze będzie… Ale - mimo wszystko - to naprawdę dobra i bardzo ważna wiadomość.

Zacznijmy jednak od początku. Nowy iLife to typowa aktualizacja. Mamy trochę interesujących nowości, sporo szumu i rok 2009 w nazwie. Wygląda nieźle jednak ile naprawdę warte są te wszystkie nowinki dowiemy się dopiero za kilkanaście dni kiedy pakiet trafi do sklepów i w ręce użytkowników. W tej chwili trudno powiedzieć coś więcej. Rozpoznawanie twarzy czy geotagging dostępny out of the box to całkiem fajne rozwiązania - zwłaszcza, że nie jest to tylko sztuka dla sztuki. Nigdy zbyt uważnie nie przyglądałem się takim funkcjom w dostępnym na rynku oprogramowaniu więc mogę się mylić ale zawsze miałem wrażenie, że służą one głównie do robienia na użytkowniku dobrego wrażenia - nasz program to potrafi ale nie widzimy żadnego sensownego zastosowania więc nawet nie będziemy udawać że mógłbyś kiedyś z tego skorzystać. Ale potrafimy to zrobić. Tymczasem powiązanie obu mechanizmów z segregowaniem i wyszukiwaniem zdjęć, czy używanie detekcji twarzy do właściwego pozycjonowania zdjęć podczas prezentacji powodują, że te pozorne wodotryski mogą okazać się całkiem praktyczne. Podobnie jak integracja z facebookiem czy flickrem. Choć to zapewne ucieszy przede wszystkim Amerykanów…

Nowe iMovie wygląda z kolei na połączenie zalet obu dostępnych obecnie aplikacji - uproszczonej lecz pozbawionej kilku istotnych funkcji wersji ‘08 i nieco bardziej skomplikowanej w obsłudze lecz posiadającej więcej możliwości wersji ‘06. Nigdy jednak nie miałem tego typu zainteresowań więc o szczegółach będziecie musieli poczytać u kogoś innego. Nowy Garageband zyskał sobie - dosyć nieoczekiwanie - samouczek gry na kilku instrumentach a do tego płatne lekcje w wykonaniu znanych i lubianych - m.in. Stinga i Nory Jones - całkiem interesujący zwrot akcji. Myślę, że zdecydowanie lepiej wydać pieniądze na jakąkolwiek muzyczną szkółkę niż na dzwonki do iPhona… Z kolei iWeb i iDVD zmieniły się tym razem chyba najmniej. Ale tak to już bywa - iLife rozwija się stopniowo, z roku na rok po kawałku, raczej uzupełniając oferowane usługi i funkcje niż wywracając wszystko do góry nogami. I bardzo dobrze - bo te programy mają przecież ułatwić nam proste, codzienne czynności a nie wymuszać pogoń za radykalnymi ideami. Wiecie jak to jest - lepsze jest wrogiem dobrego… Zresztą premiera iMovie ‘08 i poźniejsze reakcje zawiedzionych użytkowników pokazały to chyba dosyć dobitnie, nieprawdaż?

Nowy iWork to już właściwie czysta kosmetyka - czyli głównie drobne poprawki i nowe szablony. Z drugiej strony tego właśnie będziemy używać najczęściej - więc nie ma chyba co narzekać, prawda? Prawdziwą nowością jest za to iWork.com czyli zapowiadana od kilkunastu dni przez różnych analityków, dobre wróżki i plotkarskie serwisy jabłkowa chmura. A mówiąc bardziej po ludzku - applowska wersja popularnych Google Docs. Zdalna edycja i przechowywanie dokumentów online jest teraz w modzie - trochę gorzej z zachowaniem prywatności. Nie ma pewnie niczego groźnego w przetrzymywaniu na serwerze kilkunastu dokumentów, paru zdjęć i rozliczeń ale też wyrobienie w sobie nawyku, iż jest to zupełnie normalne, że ktoś obcy może je sobie podejrzeć czy skopiować na pewno nie sprzyja sielankowej przyszłości… iWork.com to razie darmowa beta ale jak zaznaczył Schiller w przyszłości może być - czytaj: na pewno będzie - płatna. Tak więc dobrze radzę - nie wkręcajcie się zbyt mocno…

Pierwsza drobna niespodzianka czyli Nowy MacBook z ekranem 17″ cali. I co być może najważniejsze - z matowym ekranem! Tyle że za 50 dolarów ekstra. Ale - sami powiedzcie - cóż to jest 50 dolarów gdy cały komputer kosztuje blisko trzy tysiące…? Zresztą - kto wie - być może opcja ta trafi wkrótce także do mniejszych modeli? Nowy MacBook niczym właściwie nie różni się od swoich starszych braci - to samo wzornictwo, ten sam hardware. Trudno zresztą byłoby się spodziewać czegoś innego - prawda? Pozytywne wrażenie robi za to wbudowana bateria pozwalająca nawet na - uwaga! uwaga! - 8 godzin pracy! To jest wynik! Przypominam sobie swoje wcześniejsze obawy o czas pracy intelowskich maków na baterii i śmiech mnie ogarnia… Domyślam się, że bateria jest niewymienialna głównie z powodu dużego ryzyka skażenia środowiska. Pamiętacie co się stało w 1986 roku gdy Anatolij Diatłow majstrował przy “baterii RBMK-1000″? Pewnie nie powinienem tak żartować, ale takie właśnie miałem skojarzenia gdy okazało się, że bateria jest na stałe zamknięta w szczelnej aluminiowej obudowie a wymienić można ją tylko w serwisie… Rozumiem koncept, doceniam zalety powiększenia ogniw kosztem szuflady ale nie podoba mi się ten pomysł. Laptopy powinny mieć wymienne baterie. Choć może będzie jak w airbooku - kilka śrubek i po kłopocie?

Czemu o nowym siedemnastocalowym alubooku piszę “niespodzianka” - zapytacie? Przecież plotki na ten temat krążyły od kilku dni a jego pojawienie się było dosyć oczywiste? Owszem, prędzej czy później ale przecież niekoniecznie dzisiaj - i dlatego właśnie byłem trochę zaskoczony. Osobiście spodziewałem się raczej nowego Mini, który przecież od dawna czeka na jakiś, choćby drobny, lifting… Ale może niesłusznie? W końcu dziś laptopy sprzedają się lepiej niż desktopy więc szybkie wprowadzenie na rynek brakującego modelu było jednak ważniejsze? Zresztą o drugiej dzisiejszej “niespodziance” też przecież dowiedzieliśmy się na chwilę przed rozpoczęciem prezentacji… Mimo to oficjalne potwierdzenie, że iTunes na dobre rezygnuje z DRM to prawdziwa bomba dzisiejszej konferencji - choć oczywiście z opóźnionym zapłonem. Wydaje się, jednak że to już naprawdę ostateczny krach tej nieszczęsnej technologii. I dzięki Bogu! Może wreszcie różni dobrze opłacani moraliści przestaną nam wmawiać, że udostępnienie koledze empetrójki to kradzież? Nowe ceny w iTunes to także ciekawostka choć mało dla nas interesująca - widać wyraźnie, że doszło wreszcie do kompromisu pomiędzy Apple i koncernami fonograficznymi, które od dawna domagały się podwyżki. Tak to już jest - coś za coś. Ale to dobra wymiana.

Wychodzi więc na to, że prawdziwą niespodzianką dzisiejszej prezentacji były braki - nie zobaczyliśmy i nie usłyszeliśmy ani słowa o Snow Leopardzie mimo iż przecież zapowiadano jego premierę na pierwszy kwartał tego roku. Nie zobaczyliśmy też dwóch pozostałych, zapowiadanych przez ukryte w plikach konfiguracyjnych systemu, “pewniaków” - czyli odświeżonego Mini i przyspieszonego iMaka. Nie zobaczyliśmy też żadnej rewelacji w stylu iTabletu czy iPhona z dziewięciocalowym ekranem. Wygląda więc na to, że reszta zabawek i wszystkie te cudy-niewidy czekają spokojnie na powrót Steve Jobsa do lepszej formy. A to - mówcie co chcecie - bardzo dobra wiadomość.

Gdy okrąglutki Phil Schiller wyszedł na scenę jeden z komentatorów złośliwie zauważył: no weight loss problems here. I faktycznie - nie mieliśmy dziś problemów z utratą wagi. Mimo iż stevenote odbyło się bez Jobsa nie wypadło wcale źle. Schiller stanął na wysokości zadania. Momentami było nudnawo ale to nic dziwnego - trudno zastąpić Jobsa. Zresztą Schiller chyba nawet nie próbował - zdawał się mówić: wszyscy wiemy że to jego show a ja jestem tu tylko chwilowo. I było w tym coś szalenie sympatycznego. Widownia na szczęście nie uległa namowom natchnionej histeryczki i reagowała z sympatią i żywiołowo, mimo że pokazane dzisiaj produkty niespecjalnie skłaniały do jęków zachwytu i przesadnych reakcji. Co ważniejsze ostatni Macworld z udziałem Apple wcale nie odbywa się w atmosferze stypy - zresztą zobaczcie sami - a strona targów już wita wszystkich gości zaproszeniem na przyszłoroczną imprezę… Słowem wszystko w normie. A nawet lepiej zważywszy, że szaleńcze projekty, odważne teorie i “wielkie oczekiwanie na nie wiadomo co” jakoś nie znalazły tym razem zbyt wielu wyznawców…