blog.fotogenia.info

Ojej, Bartku, czy Ty naprawdę wierzysz w obraz Apple, który stworzyłeś w tym tekście? Moim zdaniem za pomocą miłej w odbiorze retoryki napisałeś po prostu kolejny poemat z cyklu “Apple jest wyjątkowe”.

Niestety nie jestem pewien czy należy przyjmować takie absolutorium. Bo też każdy punkt choćby ostatniego akapitu można zakwestionować, nie mówiąc już o tym, że posłużyłeś się także wieloma całkowicie lub po części nieprawdziwymi tezami - np. “mała liczba sprzedawanych produktów” (a iPod, a iPhone, a iTunes Store i AppStore?), “obietnice składane przez Apple zawsze miały pokrycie” (np. MobileMe do dziś nie działa tak jak zapowiadano), “iPod oferował sensowny i tani dostęp do muzyki” (by korzystać z iPoda trzeba mieć komputer, nie wystarczą same nośniki mediów; iPod nigdy nie był tani, a tania muzyka - masz na myśli torrenty? ;), “Apple nie pasuje do obrazka korporacji” (takie twierdzenie może być tylko efektem obrazu medialnego i wiedzy szeptanej), “Jobs pokazuje nam swoje nowe zabawki a my patrzymy na to z nieudawaną przyjemnością” (szczególnie wtedy, gdy już wszystko wiemy z plotek oraz w momentach gdy np. MacBook traci FireWire), “oryginalne podejście do technologii” (Apple stosuje pomysły i rozwiązania technologiczne już istniejące, choć wykorzystuje oryginalnie i sprawnie), “skromna i konsekwentna strategia rozwoju” (”skromne” dążenie do np. opanowania rynku cyfrowej rozrywki).

Ani udowadnianie, że Apple niczym się nie różni od innych firm (bo czy wszyscy produkują własny system?), ani udowadnianie, że jest wyjątkowe (bo czy inne firmy nie oferują dobrych i oryginalnych produktów?), nie przynosi wiele pożytku, a niesie ze sobą konieczność stosowania uproszczeń i fałszywych twierdzeń. Czy warto zatem porzucać rozsądek i krytyczne myślenie na pożytek tworzenia pożywki dla fanatyzmu i mesjanizmu?
Pozdrowienia.

@PanSowa:
Gdybyśmy np. o Apple zmogli powiedzieć tylko to co widzimy, nie umielibyśmy trafnie (a to nie znaczy jednobiegunowo) ocenić wielu działań (np. braku FireWire w MacBooku). Nie byłoby przestrzeni do wymiany zdań, wreszcie nie byłoby możliwości by np. podjąć dobrą decyzję o zakupie.
Z drugiej strony lustra zaś Apple nie jest obojętne jak kształtuje swój wizerunek i umiejętnie go wspiera odpowiednią strategią, która tak naprawdę wzmacnia obraz Apple jako firmy wyjątkowej, chcąc tym samym zminimalizować nasz własny osąd w sytuacjach gdzie interesy firmy i użytkownika się spotykają, np w przypadku kupna Maka.
Co do jednego chyba się wszyscy zgodzimy - Apple jest firmą, która stawia na marketing i pozytywny obraz. Problem tkwi w tym czy np. zdanie wzięte z tekstu powyżej “produkujemy komputery dla ‘normalnych ludzi’” to rezultat marketingu czy obraz rzeczywistości. Naturalnie po tylu latach nieustannej kampanii reklamowej będzie to jakaś mikstura. Pamiętać jednak należy, że przy tak agresywnych (w sensie silnej) i stale obecnych wysiłkach ze strony Apple w kierunku umacniania wizerunku firmy wyjątkowej, użytkownicy muszą wykazać się sporą dozą zdrowego rozsądku by móc zachować w miarę obiektywny osąd i nie dać ponosić się emocjom, które z wielu uczyniły fanatyków, a z Apple obiekt kultu.

@BS:
Wiesz, ja traktuję ten tekst raczej jako prowokację z Twojej strony, niż jako opinię, pod którą podpisałbyś się obiema rękami. Nie wiem czy jest to druga strona medalu czy trochę łatwy i na skróty rodzaj przywołania emocji z czasu gdy zaklęcie miało moc.
W każdym razie pisanie, że “Apple sprzedaje mało”, “iPod to tani dostęp do muzyki”, “Apple prowadzi skromną strategię rozwoju” wywołuje u nie poddającego się bezkrytycznie “magii Apple” człowieka naturalny odruch sprzeciwu. A te hasła przecież padają na podatny grunt, co zresztą sam możesz zauważyć po pierwszych komentarzach. Ja się właśnie o to dopominam, żeby odmitologizować myślenie o Apple.

@LifeForMac:
Szukanie dziury w całym spełnia, podobnie jak cerowanie, pożyteczną funkcję tylko do pewnego stopnia. Jeśli z Apple chcemy zrobić na siłę wyjątkowe zjawisko, które na dodatek ma stymulować emocje i potrzebę identyfikacji - przystanek nazywa się Ślepy Zaułek lub Bezkrytyczne Uwielbienie.
Niektórzy ludzie potrzebują komputerów, które spełniają potrzeby emocjonalne lub są wyznacznikiem przynależności do określonej grupy czy nadają określony status społeczny. Samochodów i innych produktów firm, które wymieniłeś rownież używają w tym celu. W związku z tym potrzebują “wspaniałych firm”, które mogą “kochać” za to, że spełniają ich pragnienia.
A inni po prostu piszą, programują, jeżdzą, słuchają muzyki, komponują, tworzą grafikę, itd. - ich dobór narzędzi warunkowany jest działaniem, treścią, a nie “miłością do producenta”.

@Grzegorz
Makojad chyba chce też w swoisty sposób ocenić środowisko makjuzerów, zaliczając wszystkich spośród nich do grona Ślepych Wielbicieli Apple’a, a jednak nie wszyscy muszą się do nich zaliczać. Kiedy zastanawiałem się nad przesiadką na maka przeliczałem wszystkie ‘za’ i ‘przeciw’ a jednak wydając ok 5tys na laptopa nie sądzę żebym kupił najwydajniejszy sprzęt na rynku, czyli ten o najmocniejszym hardware. Teraz natomiast patrzę na znajomych męczących się z ich Hp czy Toschiba (nie ważne czy z Xp czy Wistą) i jakoś tak łatwiej mi się używa komputera. Nie mam takich problemów z pozornie normalnych funkcjami komputera jakie powinny być oferowane w standardzie przez każdego z producentów. I jakoś trzeba było przetrwać okres kiedy byłem dla znajomych ’superlanserem’. Ale poza lansem maki mają wiele realnych zalet.

@Grzegorz
Nie wiem czy przeceniam siłę reklamy i budowania wizerunku Apple, czy po prostu czytam blogi o Apple, w których często huczy o tym jakie Apple jest wyjątkowe (a to również element czy pochodna strategii wizerunku). Zaś powody tej wyjątkowości są budowane - nie, oczywiście nie na glinianych nogach, ale często na pewnej zbiorowej świadomości, że Apple to “coś wyjątkowego”.

I o ile racjonalnie rzecz ujmując produkty Apple są wciąż wg określonych kryteriów ponadprzeciętnej jakości i trwałości, o tyle cyfrowo-blogowy szum wokół producenta może się jawić owym racjonalnie rzecz ujmującym jako ponadnaturalny efekt jakiegoś magicznego zaklęcia wypowiadanego przez np. dajmy na to maga S.Jobsa Pottera.

Dla Ciebie to zwykła firma - i tu masz mój głos - ale dla wielu Cupertino to Panteon technologii informatycznej, a ich produkty mają znamiona boskiego nektaru, którego używając wielu dostępuje namaszczenia na wybranych. Traktując te słowa z przymrużeniem oka należy jednak stwierdzić, że Apple-fanatyzm jest żywy, szczególnie w Polsce - gdzie rynek komputerów Apple jest wciąż dość kaleki, zaś logo i marka budzą respekt i rozbudzają wyobraźnię. Daleki jestem od potępiania tego zjawiska (choć czasem bywa niesmaczne), ale nie waham się by dostrzec i nazwać po imieniu rzeczywistość. Trzeba również powiedzieć, że dzięki temu nasz makowy świat nie jest tak szary jak bywały niegdyś jednakowo szare blaszane pudła pecetów.

P.S. Ja też mam starszy model i jakoś wciąż brak ochoty, a tak naprawdę dostatecznego uzasadnienia, by zamienić go na lśniące, nowe, magiczne lustra.

@PanSowa
Pewnie, że dobre rzeczy mają wiele zalet. Również taką, że kupują je ludzie, którym może bardziej niż o rzeczywiste pozytywne cechy chodzi o nabycie poczucia wyjątkowości, które w przypadku Apple kupuje się w komplecie. Przynajmniej tak słyszymy.

Naturalnie, różni są użytkownicy, różne mają motywacje, różne nimi kierują przesłanki. I już. Trudno chyba tej różnorodności zaprzeczyć. Tak jsamo ak trudno zaprzeczyć realnym zaletom Apple oraz mitom, które krążą wokół produktów z jabłkiem, niezależnie od tego ile prawdy w mitach a ile… marketingu i marzycielstwa.

@LifeForMac:
Nie jestem pewien czy dobrze mnie zrozumiałeś, LifeForMac. Ja poruszam się tu w obrębie teorii (opartej na doświadczeniu i analizie), chcąc, powiedzmy, dołożyć swą cegiełkę do odmitologizowania Apple - przez napisanie co myślę. Nie znaczy to, że zobowiązuję kogoś by miał podobną do mojej opinię. Nie znaczy to również, że jeśli wg pewnych schematów i dość obrazowo skategoryzowałem użytkowników np. Apple, to nie mam szacunku do jakiejś grupy użytkowników czy uważam ich za gorszych.

Natomiast fakt istnienia różnych motywów wyboru konkretnego produktu, różnych użytkowników, różnych osobowości i gradacji świadomości konsumenta (podkreślam to ostatnie) jest właściwie bezdyskusyjny. Dlatego użytkowników można w uproszczeniu pogrupować tak jak to zrobiłem w poprzednim komentarzu (nie jest to jedyny sposób) - na tych, którzy nabywają produkt dla poczucia wyjątkowości oraz na tych, którzy nabywają ten sam produkt by służył do określonych celów. I tu zrozum mnie dobrze - z punktu widzenia firmy, i ci, i ci przyczyniają się do sukcesu producenta - a to ważne. Egzaltacja marką, ekskluzywność, luksus - to są tylko pochodne (tak jak zresztą mitologizacja) i to bardzo relatywne. O żadnej z tych rzeczy zresztą wcześniej nie wspominałem (bo to inny temat), więc tu opatrznie mnie zrozumiałeś i mam wrażenie, że konstruujesz spontaniczne swoje własne wnioski, wkładając je w moje usta (tj. klawiaturę).

W rzeczywistości, w poprzednim komentarzu chciałem Ci przekazać swoje widzenie bardzo prostej zależności. Mianowicie, że “szukanie dziury w całym, podobnie jak cerowanie, spełnia dobrą funkcję, jednak tylko w określonym stopniu”. Czyli mowiąc bez przenośni - wyłuszczanie zalet i superlatyw, w tym przypadku nt Apple, jest dobrą i pożyteczną rzeczą, tak samo jak krytyka wad i pokazywanie słabych punktów. Ale gdy superlatywy przeradzają się w mało twórcze mity, zalety w półprawdziwe hasła, a jedyny element krytyki ma charakter sublimacyjny (w sensie psychologicznym), to w takiej nadętej konstrukcji wyjątkowego zjawiska trudno znaleźć jakieś racjonalne odniesienie, prawda?

tekst bardzo fajny, ale nad przecinkami musisz popracowac