blog.fotogenia.info

Wczoraj ostrzegałem - nie ma się co nakręcać. Właściwie wszystko co dziś zobaczyliśmy widzieliśmy już wcześniej. I cegłę i nowy design laptopów, i ceny, i brak firewire a nawet dwie karty nVidii. Choć w tej ostatniej kwestii plotki były trochę mylące… Ale mniejsza z tym. Jednym słowem, zgodnie z przewidywaniami niespodzianki nie było. Była za to kolejna premiera będąca potwierdzeniem przecieków. Zapis wideo jest już online i znajdziecie go oczywiście na stronach Apple. Niech się ściąga a ja tymczasem pozwolę sobie na kilka słów podsumowania.

Może i obudowa z jednego kawałka aluminium to fantastyczna rzecz - chociaż raczej trudno mi się tym zachwycać ale może ktoś akurat lubi skrawanie i obróbkę metali - proszę bardzo, nie wnikam. Jednak wydaje mi się, że od wewnętrznej części obudowy znacznie bardziej interesująca jest dla nas jej część zewnętrzna. - a tu jest niestety dosyć kiepsko. Otóż nowe MacBooki są po prostu brzydkie. Wprawdzie o gustach się nie dyskutuje - co nie znaczy wcale, że nie wolno o nich mówić a tylko, że taka rozmowa nie ma wielkiego sensu, nie sposób bowiem dojść do jakiegoś porozumienia - mnie się podoba tobie nie i co z tego? Mamy więc tylko słowo przeciwko słowu i żadnych szans na kompromis. Przykro mi ale akurat tym razem będę uparty. Są brzydkie. Wyglądają… jakoś tak pospolicie. Być może ma to pewien plus - zapewne nie będą teraz tak mocno odstawać od migającej czarno-srebrnej reszty leżącej na pólkach w elektromarketach, zwłaszcza z tymi ośmioma świecącymi diodami i przyciskiem do sprawdzania stanu baterii na samym przodzie obudowy - ale…

Nie zrozumcie mnie źle - nowe laptopy wcale nie wyglądają aż tak strasznie jak mogłoby się z powyższego wydawać. Trochę przesadzam. Trochę was podpuszczam. Jestem też pewien, że w kontakcie na żywo zapewne tylko zyskają… Jednak mimo wszystko - podobnie jak w przypadku aluminiowo-czarnych imaków - uważam że nowy wygląd to spory krok wstecz. Stary był właściwie ponadczasowy. Co zresztą potwierdza ponad 7 lat eksploatacji! Taki na przykład PowerBook z 2003 roku - którego kupiłem w zeszłą niedzielę - do dziś wygląda bardzo nowocześnie. Skromny, prosty, estetyczny - a do tego ciągle jeszcze very very sexy! Tymczasem nowy design to ewidentnie ukłon w stronę mody panującej na rynku. Glossy black, psia mać. Tak więc mówcie co chcecie ale jestem pewien, że najdalej w ciągu dwóch, trzech lat zobaczymy kolejną przebierankę… I tak - nie sądzę aby było to nawiązanie do Titanium. Chociaż Titanium też było brzydkie.

Kolejny duży minus to błyszczący ekran. Nic na to nie poradzę ale nie podobają mi się te obowiązkowe lustra zamiast ekranu - z laptopów Apple znika bowiem na dobre matowa wersja! Wczoraj była jako opcja, dziś nie ma już jej wcale… Niefajnie! Wprawdzie ekranów glossy da się używać właściwie bez bólu - o czym miałem okazję się przekonać używając ich bez bólu - ale chyba nigdy tego nie polubię. Zresztą sami popatrzcie i powiedzcie czy takie lustereczko może być zaletą… No, chyba że używacie z upodobaniem błyszczyka, kredki do powiek i tuszu do rzęs. To wtedy ja przepraszam.

Ale dosyć tego narzekania. Wystarczy. Jest przecież także kilka poważnych plusów. Duży, multidotykowy gładzik to zdecydowanie mocny punkt nowych MacBooków. Zawsze uważałem że laptop z myszką jest jak człowiek z laską. Dzięki dużej powierzchni, gestom i rozpoznawaniu dotyku wieloma palcami trackpad zaczyna zostawiać myszy daleko w tyle. Zwłaszcza gdy używamy laptopa normalnie - a więc trzymając go na kolanach, przenosząc go z miejsca na miejsce czy pracując z terenie. Do tego został przecież stworzony. A mysz nie. Całkiem zabawny jest też brak “niezbędnego przycisku” - wcześniej często narzekano że w makach jest tylko jeden, teraz dyżurni eksperci będą pewnie pisać że nie ma go wcale. O! Już piszą. Tymczasem przecież jest - tyle że zgrabnie ukryty! A pomysł genialny w swojej prostocie - sami chyba przyznacie?

Kolejna fajna rzecz to monitor jako dok - wprawdzie nie w tak futurystycznym wydaniu jak chcieliby co niektórzy, niemniej sądzę że i tak warto ten pomysł docenić. Nowy Cinema Display nie dość, że zasila laptopa to jeszcze przenosi wszystkie podstawowe z punktu widzenia użytkownika porty (to jest USB, głośniki, kamerę i mikrofon). Jeśli wziąć pod uwagę, że podczas prezentacji nie pokazano 17-calowego MacBooka Pro widać wyraźnie, że nowy Cinema Display został stworzony do pary - a nie jako osobny produkt. Nie zastąpi dotychczasowych modeli - a tylko je uzupełni. Od dziś wygląda to tak - zamiast wydawać majątek na laptopa z dużym ekranem lepiej wydać majątek na laptopa i duży monitor. Brzmi to może trochę jak bym sobie szydził ale to tylko pozory. Uważam bowiem, że to właściwie całkiem dobry pomysł. W końcu w trasie 15″ jest znacznie lepsze od 17″ a na biurku 17″ znacznie gorsze od 24″ - nieprawdaż? Para laptop-monitor to znacznie lepsze rozwiązanie od laptopa udającego desktopa…

Szkoda tylko że nowy ACD wygląda za przeproszeniem jak jakiś “hapek z Vobisu”… Cóż, i to właściwie tyle. Cała reszta jest już mniej ważna. Zdublowana i szybsza grafika, większy dysk, nowe podświetlenie matrycy i tak dalej i tym podobne doczekają się za sześć miesięcy aktualizacji - będą znowu szybsze, lepsze i równie beznadziejnie tymczasowe. Szkoda czasu na pisanie o specyfikacji - to zresztą wszystko parametry które stają się ważne dopiero wtedy gdy chcemy kupić komputer a gotówka leży na stole. A wtedy - zapewniam! - lepiej posłuchać głosu serca, żony lub nawet księgowego niż internetowych gawędziarzy teoretyków… Ale wróćmy do rzeczy. Dwa powody do rozczarowania. Pierwszy - brak firewire. To poważna wada - i jednocześnie także niezbity dowód na to, że Apple potrafi porzucić własne dziecko gdy tylko uzna że może na tym skorzystać.

Wielka szkoda, bo oznacza to właściwie definitywny koniec tego portu - przynajmniej w domowych komputerach. Obym był złym prorokiem ale zapewne za kilkanaście miesięcy trudno już będzie kupić inny niż na USB dysk zewnętrzny a za dwa lata firewire będzie już dla sprzedawców wynalazkiem z muzeum techniki. A przecież to dużo lepsze rozwiązanie od USB2.0… Wie każdy kto używał. Drugi - niestety nie zobaczyliśmy dziś ani grama nowego softu - ale tego akurat właściwie należało się spodziewać. Skoro nowa wersja Leoparda ma być zupełnie pozbawiona widocznych gołym okiem nowości - a wiadomo, że nie da się zbyt długo mówić o optymalizacji, bezpieczeństwie i poprawie stabilności nie zanudzając słuchaczy na śmierć - trzeba więc będzie czymś innym wypełnić czas na styczniowej konferencji… Słowem, iLifie’09 i iWorka’09 zobaczymy dopiero w 2009 roku. Ale nie martwicie się, to tylko trzy miesiące…