No trafiłeś w przysłowiową dziesiątkę. [emoticon uśmiech]

Zaś co do drugiego punktu i „nie sądzę więc, żeby mój blog samodzielnie mógłby być na tyle chodliwym medium, żeby zaspokajał moje ambicje”, polecę Ci prześledzenie historii bloga naszego gospodarza.

Co do blogu, mnie całkowicie przekonuje uzasadnienie Twojej koncepcji na blog (jeśli jest jednorodna) - masz do niej prawo, a przecież pomysł się może zmienić. A to, że jesteś “świeżym” użytkownikiem Maka widać po zbyt pospiesznym i ostrym formułowaniu niektórych wniosków (co zresztą piszę czasem u Ciebie w komentarzach). Myślę, że jak przyjrzysz się jeszcze dokładniej (i z czasem) pewnym mechanizmom, z uwzględnieniem ich trwania w określonych przebiegach czasu, Twoje opinie nabiorą więcej chłodnego dystansu, a wypłowieją ideologiczne barwy. Tak sądzę, bo jesteś człowiekiem myślącym, chociaż to co piszesz ostatecznie zależy od Twoich motywów, bo łatwiej zwrócić uwagę “przeciętnej publiki” (której na MyApple ogromna większość) właśnie tematami wpadającymi w “rytm tłumu” i podkolorowanymi ogólnymi tendencjami politycznej poprawności względem Maków (czyli hura, jesteśmy inni, i cały ten szpan). Dzieje się tak gdyż przeciętnie czytelnicy nie posługują się krytyczną analizą, a po prostu wchłaniają podaną informację i przyswajają jako “swoją”, na tej podstawie kszałtując własne wymagania. Większość czytelników odrzuca również tematy trudne, czy polemiczne, a ktoś zajmujący się takimi automatycznie traci na szerszej publice. Wybór należy do autora.

ad 1. Do tej pory pamiętam słowa profesora Rafała Molendy z moich studiów filologicznych, który przedstawił świetny wywód na temat kierunku, w jakim rozwijają się współczesne języki. W bardzo dużym skrócie i uproszczeniu chodzi o to, że język zarówno pisany jak i mówiony dryfuje w kierunku jak najprostszych form. Stąd właśnie efemerydy w stylu “przyszłem”, “włanczać”, czy “śpieszyć”. Za kilkanaście lat będą to formy słownikowe. Tak samo z pisownią obcych słów w danym języku. Jeśli łatwiej jest pisać w mianowniku Mac, a w dopełniaczu Maku, to po prostu tak to będzie używane. To samo z iPhonem. Za trzy lata, kiedy iPhone będzie już w co drugim gospodarstwie domowym, wszyscy będziemy pisać o iPhonah, iPhonami czy iPhonie.

ad. 2 Rzeczywiście mój blog na razie jest głównie oparty na tych samych tekstach, które pojawiają się na MyApple. Chodzi oczywiście o felietony/artykuły, a nie newsy, których nie uważam w większości za autorskie… Jest to jednak zaplanowana strategia. Myślę, że w niedługim czasie to się będzie zmieniać. Ale na razie, głównie z powodu jaki zauważył Piotrek (”czytalność” i komentarze do artykułów), głównym moim odbiorcą jest użytkownik MyApple. Nie sądzę też, żeby był to błąd. Po pierwsze, w tym świecie jestem na razie newcomerem (prężnym, ale jednak ;-). Nie sądzę więc, żeby mój blog samodzielnie mógłby być na tyle chodliwym medium, żeby zaspokajał moje ambicje. Po drugie, przemekspider.com jest dla mnie (no i dla potencjalnych moich czytelników) pewnego rodzaju archiwum wszystkich tekstów o Apple. Głównie dla tych, którzy by chcieli szybko znaleźć wszystie “ważniejsze” teksty mojej osoby.

Co do blogów, to chyba zależy od koncepcji, jaką sobie autor wyznaczy. I tak np. jeśli ktoś pisze na MyApple i prowadzi blog z tymi samymi tekstami, może robi to dlatego bo “wypada mieć blog” lub coś w tym rodzaju. Trudno mi ocenić Przemka, bo ja akurat czytam jego teksty na jego blogu, a na MyApple nie wyłapuję tak bezpośrednio przynależności newsów, może dlatego, że MyApple to moloch i teksty tam generalnie z brzegu traktuję nie jako autorskie, ale witrynowe newsy.

„Swój blog pozwala na większą kreatywność, inna sprawa, że niktórzy tego nie wykorzystują”.
I właśnie z takimi przypadkami mamy tu do czynienia. Jeżeli teksty się dublują, znika potrzeba zaglądania na blog autorski. Wystarczy spojrzeć na liczbę komentarzy na blogu Przemka i na MyApple. U niego jakieś niedobitki, a tam aż wrze.

Temat nr 2 (właściwie nr 1): Ja przecież nie opowiedziałem się za tym by wchodzić na blogi, gdzie są te same artykuły. Ale skoro pytasz to odpowiadam, że są sytuacje, iż warto to robić np. w wypadku gdy chcesz podyskutować z autorem bezpośrednio - to jest dobry powód. Albo np. bo nie lubisz “chaosu” MyApple i wolisz przeczytać tekst bezpośrednio u autora - ja tak mam. A jeszcze np. dajesz autorowi do zrozumienia, że czytasz jego teksty. Dla mnie znaczenie ma również zobaczenie jak ktoś organizuje blog, w myśl prowizorycznej zasady “pokaż mi swój blog, a zobaczę kim jesteś” - posługujemy się wzrokiem, a internet również polega na porządkowaniu przestrzeni. Swój blog pozwala na większą kreatywność, inna sprawa, że niktórzy tego nie wykorzystują.