blog.fotogenia.info

Jedni widzą w nim boga - nie ważne czy na poważnie czy w szyderstwie - dla innych jest diabłem, który hipnotyzuje swoich klientów zamieniając ich w swoich wyznawców… Steve Jobs. Współzałożyciel i bezdyskusyjnie spiritus movens Apple. Ikona. Za każdym razem gdy oglądam jego wystąpienia widzę przede wszystkim jedno - on po prostu wierzy w to co mówi. Wiadomo że to wszystko starannie przygotowany i wyreżyserowany show - ma swój początek, rozwinięcie i kulminację a potem kiedy wydaje się że to już koniec tzw. drugi finał (There is one more thing… ), wszystko jak z podręcznika hollywoodzkiego scenarzysty - ale przecież jedno nie wyklucza drugiego. Sprawny marketing nie zastępuje tu radości jaką dają mu - i nam - nowe zabawki a tylko pomaga jej zaistnieć. To w dzisiejszych zakłamanych czasach, kiedy z ekranów telewizorów, z okładek gazet i flashowych animacji w sieci bombardują nas nieustannie puste, kompletnie pozbawione znaczenia slogany prawdziwy ewenement. Dziś bowiem wszystko jest przełomowe, rewolucyjne, najlepsze i unikalne ale w istocie to tylko puste słowa, perfidnie łechcące naszą próżność i poruszające niezbyt świadome emocje. Słowa skrywające wstydliwe niedoskonałości. Reklama i marketing to coś więcej niż się potocznie wydaje, to jednocześnie lapidarna definicja jak i zmora naszych czasów - nie dlatego że zabiera nam czas, przerywa ulubione seriale, że jest taka wścibska, głupia czy momentami obrazoburcza ale dlatego że zmieniła nasze, leżące u podstaw rewolucji technologicznej, trzeźwe myślenie o świecie w niefrasobliwą grę pozorów i targowisko fikcji.

Jean Baudrillard pisał nawet że reklama to jedyna współczesna architektura - żyjemy bowiem w konstrukcjach wybudowanych ze skojarzeń i paradygmatów, które nie tylko oddzielają nas od rzeczywistości ale stały się od niej także ważniejsze i bardziej namacalne. A jednak Apple jest trochę inne. Troszkę w poprzek. Daje nam coś więcej - bo siłą applowskiego marketingu jest produkt a nie słowo. Wiele mówi się o słynnym jobsowskim polu zakrzywienia rzeczywistości (reality distortion field) ale przecież każdy z nas potrafi je wokół siebie wytworzyć - opisując jakiś projekt, dobry pomysł o który walczymy czy rację co do której jesteśmy przekonani robimy dokładnie to samo. Przekonujemy, nakłaniamy, argumentujemy, jednym słowem, roztaczamy wizje. Nie da się tego zrobić podchodząc do tematu cynicznie i bez przekonania, tak jak nie da się produkować i sprzedawać samych tylko złudzeń i serwisować iluzji. Być może można oszukać kilku ludzi ale przecież nie każdego i nie wszystkich. Powiecie pewnie że to sekciarstwo. Naiwność. Zbiorowa hipnoza. Obłęd. Być może. Proszę tylko abyście spróbowali odpowiedzieć na pytanie dlaczego ten czar nie pryska? Dlaczego przez lata Jobs i spółka odwalają na scenie ten sam prestidigitatorski numer i ludzie ciągle dają się nabierać? Dlaczego wreszcie bezinteresownie chwalą swoje komputery, iPody czy iPhony? Dlaczego z wiecznie niezadowolonych, narzekających i niespełnionych użytkowników przeistaczają się nagle w “wyznawców”? Ja wiem - bo używam maka. Bo byłem taki sam jak wy. I jestem taki sam jak oni. Może mi nie uwierzycie ale naprawdę kupiliśmy sobie świetne rzeczy. Używamy ich, sprawdzamy i testujemy je nieustannie i to przecież w najtrudniejszych możliwych warunkach - bo w szarej, mdłej codzienności - a mimo to ciągle jesteśmy z nich zadowoleni… Słowem, nawet jeśli faktycznie daliśmy się nabrać to jednak nikt nas nie oszukał. I dlatego właśnie jak sądzę - mimo błędów i wielu różnych wpadek - Jobs cały czas pozostaje wiarygodny.