blog.fotogenia.info

Od jakiegoś czasu Telekomunikacja Polska reklamuje nowe atrakcyjne ceny na Neostradę - jako że moja umowa wygasa z końcem października udałem się dziś do Telepunktu. Mam niecałe 3 miesiące do końca umowy, spełniam też pozostałe warunki uznałem zatem, że korzystnie będzie szybko podpisać aneks przedłużający umowę i przez te 3 miesiące płacić już czterokrotnie niższy nowy abonament zamiast dotychczasowego. I tak by było gdybym przy okazji zamienił moje dotychczasowe 512 na coś więcej. Ale nie - ja chciałem tylko przedłużyć umowę. I okazało się że owszem mogę, jak najbardziej, ale nowe stawki obowiązywać będą mnie dopiero od listopada, a więc po zakończeniu obowiązującej dotychczas umowy. Cóż dziwny to pomysł - w końcu jeżeli ktoś proponuje mi na kwartał przed terminem przedłużenie umowy to robi chyba przede wszystkim po to aby utrzymać klienta i odciągnąć jego uwagę od oferty konkurencji (tak to przynajmniej od lat działa u operatorów GSM) a nie po to aby kazać mu czekać - niemniej skoro tak to trudno, dziękuję, przyjdę na jesieni. I tu dopiero zaczyna się cała opowieść…

Pani bowiem wydrukowała już 2 strony z tekstem umowy i na wieść, że nie mam zamiaru jej podpisać wpadła w panikę. Okazało się bowiem, że mój podpis pod umową to zwykła formalność, a najważniejsze jest to, że owe dwie kartki zostały wydrukowane i “to już jest nieodwracalne”. Zamiast obrócić się na pięcie i wyjść zostawiając Panią i resztę personelu w tym zdumiewającym stuporze aby mogły odkręcić cała “nieodwracalną” sprawę bez mojego udziału, postanowiłem zachować się jak człowiek i stawić czoła sytuacji. Wyjaśniłem więc, że nawet wydrukowana umowa bez mojego podpisu do niczego mnie nie zobowiązuje więc nie bardzo rozumiem w czym tkwi problem. Nie chcę podpisywać, rozmyśliłem się i tyle. Ale to był poważny błąd. W rezultacie okazało się, że niepotrzebnie zawracam im głowę bowiem powinienem był wiedzieć co zamawiam (musiałem wyjaśniać że w telewizyjnych reklamach, na ulotkach wkładanych do rachunków czy wielkich plakatach którymi obwieszony był salon nie ma niestety o tym ani słowa a doświadczenie i powszechnie przyjęta praktyka wskazuje że mam prawo oczekiwać iż umowa obowiązuje z dniem podpisania). Okazało się również, że Pani z obsługi nie widzi potrzeby omawiania regulaminu z klientem przed uruchomieniem całej tej nieodwracalnej procedury bo trwało by to “ze dwie godziny”, choć przecież chodzi tu tylko o dwie proste i wręcz niezbędne informacje (cena i czas). Jednym słowem, dowiedziałem się że to w moim dobrze pojętym interesie nie udzieliła mi tych informacji gdy rozpocząłem rozmowę i dziwny jestem, że tego nie rozumiem i podpisać mimo to nie chcę. Nie chcę - tłumaczyłem - bo czemuż miałbym podpisywać coś na trzy miesiące do przodu? Do tego czasu pojawią się kolejne promocje, nawet jeżeli nie u nich to u konkurencji. To już była zniewaga. Innych promocji nie będzie - usłyszałem. Pomimo że są. I - co oczywiste - będą.

Kiedy jednak okazało się, że korporacyjna “logika” mnie nie zmiękczy i że nie podpiszę umowy tylko dlatego że została już wydrukowana Pani postanowiła wziąć mnie na litość - “ja tego nie wymyśliłam”, “to nie mój pomysł”, “ja tu tylko pracuje” itp. itd. To system jest zły. Trudno się było z tym nie zgodzić. Bardzo zły system - potwierdziłem więc skwapliwie ale i wtedy nie znaleźliśmy się po tej samej stronie barykady. Pani obraziła się jeszcze bardziej. Swoją drogą, nie cierpię takiej argumentacji - skoro coś jest złe to oczywiste jest że należy to zmienić, protestować, informować, zgłaszać problem przełożonym a jeżeli się nie da, to zacisnąć zęby i wypić z godnością to piwo, które człowiek (lub współpracownicy, kierownictwo czy informatyk) nawarzył bo - u licha! - bierze się za to pieniądze. A jeśli nie ma żadnej nadziei na poprawę to po prostu trzeba zmienić pracę. Na pewno zaś nie należy zwalać odpowiedzialności na klienta albo udawać, że nie ma się z tym nic wspólnego. Zwłaszcza że w tej akurat sytuacji wystarczyłoby trochę kultury i elementarnej logiki miast wmawiania mi że stwarzam problemy. Nie chciałem jednak wdawać się z Panią w dłuższą i teoretyczną rozmowę, więc nie dokładałem do pieca. Tym bardziej, że w tym czasie na odsiecz przyszła jeszcze druga Pani (wyraźnie wyższa stanowiskiem i bardziej pewna siebie) i próbowała mnie zmusić do napisania rezygnacji… z usługi, której jeszcze nie zamówiłem. I znów zaczęło się od początku. Druga Pani była niestety równie niemiła co pierwsza. Skończyło się ostatecznie na telefonie do Poznania (nazwę miasta obie Panie wymawiały z wielką rewerencją) i podpisaniem przeze mnie oświadczenia, że niczego nie zamówiłem! Czyż to nie wspaniałe? Wygrałem? Bynajmniej.

Chociaż wykazałem się niezwykłą dla siebie asertywnością to wychodziłem z telepunktu w niesławie, żegnany pobłażliwymi i nieco pogardliwymi spojrzeniami personelu i grupki zniecierpliwionych, oczekujących na swoją kolejkę klientów. Pieniacz. Dziwak. Sam nie wie czego chce. Zamiast załatwić sprawę straciłem tylko czas. Zamiast usłyszeć: “no cóż trudno, szkoda że Pan się nie zdecydował, zapraszamy w październiku” musiałem odbyć nieprzyjemną rozmowę z niemiłym i niezbyt kompetentnym personelem. Zamiast płacić mniejszy abonament musiałem wykłócać się o to aby nie rezygnować z czegoś czego nie zamówiłem. A wszystko dlatego, że ktoś nie pomyślał o starych abonentach przy konstruowaniu nowej promocji, że ktoś inny nie pomyślał przy projektowaniu oprogramowania, które nie pozwala anulować zlecenia gdy klient się rozmyśli albo za przeproszeniem odwali kitę z gorąca i nadmiaru emocji zanim zdąży podpisać niezbędne papierki, i że niefrasobliwa Pani nie pomyślała, że warto by poinformować klienta o szczegółowych warunkach sprzedawanej usługi zanim wydrukuje te nieszczęsne “nieodwracalne kartki”. Co ciekawe, miała za to czas i ochotę zapytać mnie o to jakiego systemu używam - ciekawe po co skoro to było przedłużenie umowy a nie nowa instalacja? Swoją drogą jak usłyszała Mac OS X to zrobiła baaardzo dziwną minę… Równie dobrze mógłbym pewnie powiedzieć, że Rododendrona 6.0. Miała także czas wmawiać mi różne niestworzone rzeczy odnośnie moich racji i oczekiwań. Zabawne jest to, że “tepsa” wydaje grube pieniądze na reklamę i budowanie wizerunku a wszystko to bierze w łeb w ciągu 5 minut gdy tylko zawitamy do ich firmowego salonu…